Een paar jaar geleden had ik me al eens voorgenomen om een halve marathon te lopen. De motivatie was er, het plan ook, maar door een blessure kon het niet doorgaan. Toch bleef het idee hangen. Eind vorig jaar besloot ik daarom opnieuw, dit wil ik echt nog een keer doen. Dus schreef ik me in voor de halve marathon van Enschede.
Een goede voorbereiding is niet gelijk aan harder werken
Mijn eerste gedachte was vrij vanzelfsprekend: zoveel mogelijk trainen. Kilometers maken, meters in de benen krijgen en zorgen dat ik het fysiek vol zou houden. In mijn hoofd was harder werken de oplossing. Totdat ik in gesprek raakte met iemand die al veel langer hardloopt.
Hij vertelde over een voorbeeld dat me is bijgebleven. Iemand had in de week voorafgaand aan een marathon nog bijna een volledige marathon gelopen “om zeker te weten dat het kon”. Op het moment suprême bleek het tegenovergestelde: het lichaam was op en hardlopen lukte nauwelijks meer. Dat was confronterend, maar ook verhelderend. Het liet zien dat harder werken niet automatisch leidt tot een betere voorbereiding.
Slim trainen in plaats van veel trainen
Diezelfde man legde uit dat een goede opbouw juist zit in variatie en rust. Niet zoveel mogelijk lopen, maar gericht trainen. Bijvoorbeeld met verschillende soorten trainingen, een intervaltraining, een rustige loop en een langere duurloop per week. Elk met een eigen doel. De balans die zorgt voor conditie, herstel en duurzaamheid.
Het confronterende zat ’m voor mij vooral hierin: ik had deze informatie eigenlijk al eens eerder opgezocht. Maar ik wist het niet goed te vertalen naar mijn eigen praktijk. Pas door het gesprek en het concrete voorbeeld dat hij gaf, begon het echt te leven.
Als ik was doorgegaan op mijn eigen manier, had ik mezelf waarschijnlijk overbelast en was ik allesbehalve goed voorbereid aan de start verschenen. En dat zou zonde zijn geweest, net zoals wanneer mensen in organisaties vastlopen of fouten maken, terwijl dat eigenlijk te voorkomen was.
Gedoseerd en gevarieerd leren
Eigenlijk zie je ditzelfde patroon ook op de werkvloer. Nieuwe medewerkers zijn vaak gemotiveerd en bereid om goed te werken. Ze willen snel meters maken. Maar als ze in één keer alles moeten leren, zonder structuur of context, ligt overbelasting of inefficiëntie op de loer. Net als bij hardlopen werkt “alles tegelijk” zelden goed.
Daarom is het zo belangrijk dat kennis niet alleen beschikbaar is, maar ook gedoseerd en gevarieerd wordt aangeboden. Niet één grote overdracht, maar een combinatie van meekijken, toepassen, reflecteren en verdiepende informatie. Met ruimte om te oefenen en bij te sturen. Zo bouw je stap voor stap vertrouwen en kunde op.
Inmiddels is de halve marathon gelopen, op een heerlijk zonnige zondagochtend! En niet alleen uitgelopen, maar ook met plezier. Juist doordat ik het trainen anders heb aangepakt dan ik oorspronkelijk van plan was, met afwisseling, rustmomenten en realistische verwachtingen, stond ik (met een beetje gezonde spanning) aan de start en kon ik het goed volhouden tot de finish.
Zelf aan de slag!
Dat bevestigde voor mij dat een goede voorbereiding niet gaat over méér doen, maar over slimmer opbouwen. Die les neem ik zonder twijfel mee. En hoe is dit bij jullie geregeld? Wanneer medewerkers met een nieuwe taak beginnen, krijgen ze dan alle informatie in één keer? Of is er ruimte voor opbouw, herhaling en begeleiding onderweg?
Net als bij het trainen voor een halve marathon gaat het niet om zo hard mogelijk werken, maar om de juiste ondersteuning op het juiste moment!
Groeten, Shannen Bergsma
shannen.bergsma@eluxis.com
LinkedIn: Shannen Bergsma
